Harðar deilur hafa verið í Mýrdalshreppi vegna tillögu að nýrri veglínu Suðurlandsvegar um Mýrdal. Tillagan felst í því að í stað þess að vegurinn liggi um Gatnabrún eins og nú er, að þá liggi hann sunnan Geitarfjalls, meðfram Dyrhólaósi og um göng í gegnum Reynisfjall.

Það er einkar athyglisvert að lesa grein Reynis Ragnarssonar í síðasta Bændablaði þar sem hann fjallar um vegbætur í Gatnabrún og málefni þeim tengd. Það sem vakti athygli og áhuga undirritaðrar er að Reynir telur að ,,lítill minnihluti [...] þrátt fyrir smæð sína [reyni] að valta yfir lýðræði og vilja meirihluta íbúa hreppsins“.

„Lendingarbætur“ á Dyrhólaey

Í umræddri grein fullyrðir Reynir að meiri náttúruspjöll verði á ræktuðu og ræktanlegu landi við að lagfæra og breyta Gatnabrúnsleiðinni heldur en vegna nýs láglendisvegar um ósbakka Dyrhólaóss.

Um þetta er deilt og æskilegt væri að umrædd fullyrðing væri útskýrð málefnalega og með rökum. Reynir nefnir að færsla á þjóðveginum nær ströndinni sé ekki nýtt baráttumál Mýrdælinga og vísar þar til umræðu frá árinu 1982. Spurning hvort málið sé nokkuð betra fyrir það.

Það má rifja upp í því samhengi að ýmislegt hefur mönnum í Mýrdal dottið til hugar. Á síðum Tímans frá 13. janúar 1977 var grein sem bar yfirskriftina ,,Álver og höfn við Dyrhólaey“. Var vísað í mikinn áhuga heimamanna austur í Mýrdal við byggingu stóriðju við Dyrhólaey. Draumurinn um stóriðju rættist ekki, en enn má sjá menjar þessara stórkallalegu hugmynda við Dyrhólaey í formi svokallaðra lendingarbóta.

Þetta er hér rifjað upp til að setja hlutina í samhengi. Í báðum tilvikum má halda því fram að umhverfið fái ekki að njóta vafans. Umhverfisvitund er þó önnur nú til dags en hún var í kringum 1980. En þessi deila um veglínu snýst meðal annars um umhverfis- og verndunarmál. Það er rétt að geta þess í lokin að Reynir fer örlítið frjálslega með staðreyndir þegar hann fjallar um ályktanir frá síðasta ársþingi SASS.

Orðrétt er ályktun SASS svohljóðandi. ,,Ársþing [...] vekur athygli á því að vegurinn fyrir Reynisfjall er einn erfiðasti farartálmi á þjóðvegi 1 á Suðurlandi. Nauðsynlegt er að koma jarðgöngum um Reynisfjall á samgönguáætlun. Ársþingið fagnar áformum samgönguráðs um viðhald vegarins á Gatnabrún.“ Svo mörg voru þau orð.

Svanhvít Hermannsdóttir

Höfundur er borinn og barnfæddur Mýrdælingur, í Norður-Hvammi.